Translation of the Holy Quran by Dr. Gilani

 

ترجمه دکتر گيلانی

نازل شده در مدينه - شامل ٢۴ آيه

فقط خدا - فقط قرآن

سوره حشر - سوره  ۵٩

 

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 

به نام خدای بخشاينده هستی بر همه و بسيار مهربان برنيكان ذ

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

 

1- هرچه که در آسمانها و زمین است در ستایش خداوند هستند.
    و او قدرتمند مسلط بر همه و حكمفرمای پرحكمت است.
 

 

هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ
      حُصُونُهُم مِّنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ
      بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ

 

2- او همان است كه كافران از اهل كتاب (از طایفه یهود بنی‌نضیر كه با كافران قریش و منافقین بر علیه پیامبر اسلام همدست شده بودند،)    1
    را در همان برخورد اول (با مسلمانان) از سرزمین‌شان بیرون راند،
    شما گمان نميکرديد كه آنها بیرون روند و خودشان هم تصور می‌كردند كه دژهای محكم آنها،
    مانع از رسیدن عذاب و كیفر الهی برای آنان خواهد شد،
    ولی خدا از جائی كه آنها تصور نمی‌كردند، بلا بر سر آنان رساند
    و در دلهایشان، چنان ترس انداخت كه آنها خانه‌های خود را با دست خود ویران می‌كردند (كه سالم بدست مسلمانان نیافتند)
    و مؤمنان نیز از بیرون، دژهای آنها را خراب می‌كردند. ای اهل بینش، از این سرگذشت‌شان عبرت بیاموزید.  
   

 

وَلَوْلَا أَن كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاء لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ

 

3- و اگر بخاطر این نبود كه خدا تبعید و جلای وطن را برایشان مقرر داشته بود،
   آنها را در اين دنیا نیز مجازات‌های دیگر می‌فرمود و البته در آخرت عذاب آتش دوزخ برایشان فراهم است.

 

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

 

4- این آوارگی آنها بدین سبب است كه با خدا و رسول خدا، دشمنی می‌ورزیدند
    و هر كس با ‌خدا دشمنی كند، باید بداند كه خدا سخت كیفر است.

 

مَا قَطَعْتُم مِّن لِّينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ

 

5- شما (مسلمانان) كه برخی از درختان نخل خوب آنها را قطع كرديد و یا بقیه را به حال خود گذاشتید كه بر ریشه‌ استوار بمانند،
   همه به امر خدا بود (قطع چند درخت خرمای با ارزش آنها، مایه‌ی خشم و ترس و ناامیدی‌شان بود
    كه از قلعه‌های‌شان بیرون بیایند و باقی گذاشتن بقیه درختان برای استفاه آینده مسلمانان بود)
    و تا بدینوسیله، خداوند نافرمان‌های سركش را خوار و رسوا نماید.

 

وَمَا أَفَاء اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا
      رِكَابٍ وَلَكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَى مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

 

6- (ای مسلمانان،) غنائم و باقیمانده اموالی كه خدا (پس از شكست یهودیان بنی‌نضیر) در اختیار پیامبرش گذاشت
   (برای نفع عموم است نه نفع شخصی و فردی شما)،
    شماها برای بدست آوردن آن اسبی و يا شتری نتاختيد؛
    این مشیت خداست كه پیامبرش را بر هر گروهی که اراده بفرماید، مسلط می‌گرداند و خدا بر هر چیزی تواناست.

 

مَّا أَفَاء اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ
      كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاء مِنكُمْ وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

 

7- و آنچه را که خدا از اهالی این قریه در اختیار رسولش قرار داد، متعلق به خدا و رسول خدا
   و برای خویشاوندان و یتیمان و بینوایان و در راه ماندگان است     
2
   تا این دارائی‌های بزرگ، بین ثروتمندان شما دست بدست نگردد
   و آنچه را که پیامبر خدا به شما می‌دهد، بپذیرید و از هر چه که شما را نهی می‌كند، دل بركنید
   و از نافرمانی خدا پرهیز داشته باشید زیرا خدا سخت كیفر است.  

 

لِلْفُقَرَاء الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ
وَرِضْوَانًا وَيَنصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ

 

8- این غنائم و اموال نیز برای آن افراد فقیر مهاجر است كه از دیار و سرزمین‌شان و از دارائی‌شان (از مكه و جاهای دیگر)
   رانده و محروم شده (و با پیامبر یا دیرتر از او به مدینه مهاجرت كردند)،
   انتظار فضل و رحمتی از خدا داشته و خشنودی او را خواستارند و به آئین خدا و به پیامبرش یاری می‌كنند و اینان راستگویانند.

 

وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ
     عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

 

9- و نیز این غنائم و اموال برای كسانی هست كه در سرزمین (مدینه) پیش از آنها ساكن بوده و ایمان داشته‌‌اند
   و آنهائی را كه به سویشان هجرت كرده‌اند، دوست می‌دارند (انصار يعنی یاری‌كنندگان مسلمانان) و در دل خود،
   نیازی به آنچه كه به مهاجران داده شده احساس نمی‌كنند و حتی آنها را بر خود مقدم داشته و ترجیح می‌دهند،
   هر چند خود احتياج داشته باشند و مسلماً كسانی كه از حسد و بخل و حرص نفسانی خود درامان باشند، آنان رستگار خواهند شد.

 

وَالَّذِينَ جَاؤُوا مِن بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ
وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ

 

10- و آنها كه بعداً مهاجرت كردند، در دعایشان عرض می‌كنند:
     " پروردگارا، ما و برادران ما را كه در ایمان بر ما پیشی گرفتند، بیامرز
     و در دلهایمان حسد و كینه‌ای نسبت به مؤمنان مگذار، پروردگارا، تو مواظب و بسیار مهربان بر نیكان هستی."

 

أَلَمْ تَر إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ
      مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِن قُوتِلْتُمْ لَنَنصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

 

11- آیا به دورویان منافق توجه نكردی كه پیوسته به همكیشان كافرشان که از اهل كتاب هستند، می‌گویند:
     " اگر شما از وطن (مدینه) اخراج شوید، ما هم حتماً با شما بیرون خواهیم آمد
     و حرف هیچ كس (مثل محمد) را دربارة شما ابداً اطاعت نخواهیم كرد
     و اگر شما درگیر جنگ و كارزار شوید، حتماً به شما یاری خواهیم كرد، ولی خدا شاهد است كه آنها دروغ می‌گویند."

 

لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِن قُوتِلُوا لَا يَنصُرُونَهُمْ وَلَئِن نَّصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ

 

12- اگر آنها (یهودیان) اخراج شوند، آنها همراه‌شان نخواهند رفت
     و اگر با آنها پیكار شود، به ایشان كمك نخواهند كرد
     و اگر هم به ظاهر یاری‌شان كنند، زود پشت به میدان جبهه كرده و می‌گریزند
     و سرانجام كمكی به آنها (به منافقان و به یهودیان ستیزه‌جو،) نخواهد شد.

 

لَأَنتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِم مِّنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ

 

13- در دل آنان، ترس از شما (مؤمنان و مسلمانان) بیشتر است از ترسی که از خدا دارند،
     و این به خاطر آن است كه آنها مردمی نافهمند (نمی‌فهمند كه قدرت شما، از ایمانی است که شما به خدا داريد).

 

لَا يُقَاتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرًى مُّحَصَّنَةٍ أَوْ مِن وَرَاء جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُونَ

 

14- آنها (یهودیان و منافقان) به صورت دسته‌جمعی با شما نمی‌جنگند، مگر در آبادی‌های با دژهای محكم
     یا از پشت دیوار آن دژها (با پرتاب سنگ و غیره).
     دشمنی و نفاق بین خودشان شدید است، به ظاهر گمان می‌كنی كه متحد هستند ولی دلهاشان پراكنده است،
     این بخاطر آن است كه آنها مردمانی بی‌عقلند (كه نتیجه‌گیری درست از عاقبت رفتارشان را نمی‌كنند.)   

 

كَمَثَلِ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ قَرِيبًا ذَاقُوا وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

 

15- وضع اینها شبیه (وضع یهودیان قوم بنی‌قینقاع) پیش از ایشان است كه سزای شوم رفتارشان را چشیدند
     و عذاب دردناكی (در آخرت) نیز خواهند داشت.     
3

 

كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِّنكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ

 

16- وضع منافقان، شبیه رویه شیطان است كه به انسان وسوسه كرده و می‌گوید: "منكر و كافر شو." (بهترست)،
    بعد كه انسان كافر شد (در روز قیامت رستاخیز، شیطان به او) می‌گوید:
    "من از تو بیزارم چون من از خدا، پروردگار جهانیان ميترسم."‌

 

فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَا أَنَّهُمَا فِي النَّارِ خَالِدَيْنِ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاء الظَّالِمِينَ

 

17- سرانجام كار هر دوی‌شان (شیطان و انسان فریب شیطان خورده) این می‌شود كه آنها در آتش بوده و جاودانه در آنجا می‌مانند
    و كیفر ستمكاران این چنین است.

 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

 

18- ای كسانی كه ایمان آورده‌اید، از نافرمانی خدا پرهیز داشته باشید و هر فردی باید با دقت مواظب باشد
     كه چه چیز و توشه و نتیجه اعمالی را برای فردای آخرت خود فرستاده و می‌فرستد،
     از نافرمانی خدا بپرهیزید و خداآگاه باشید زیرا خدا به همه‌ی اعمالی كه انجام می‌دهید، کاملا آگاه می‌باشد.

 

وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

 

19- و مانند كسانی نباشید كه خدا را فراموش كرده و در نتیجه‌، خدا آنانرا ‌به خود فراموشی، گرفتار فرمود
     و آنها (بخاطر ناديده گرفتن منافع آينده شان ) گنه‌پیشه و نافرمان گشتند.

 

لَا يَسْتَوِي أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائِزُونَ

 

20- مسلما هرگز اهل آتش جهنم و اهل بهشت (پندار و گفتار و كردارشان و سرانجام‌شان) یكسان نيست.
     بهشتیان رستگاران و پیروزمندان راستین‌اند.

 

لَوْ أَنزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ

 

21- اگر ما این قرآن را بر كوهی نازل می‌فرمودیم، می‌دیدی كه در خشوع از عظمت خدا می‌شكافت و متلاشی می‌شد
     (ولی بیشتر انسانها قدر قرآن را نميشناسند) و ما چنین امثالی را برای مردم می‌زنیم تا در معنای آیات آن بیاندیشند.
  

 

هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ

 

22- او خدای یگانه (نازل كننده قرآن) معبودی هست كه جز او هیچ معبودی سزاوار پرستش نیست،
     او دانای همه نهان‌ها و آشكارهاست، او بخشاینده هستی بر همه و بسیار مهربان بر نیكان است.

 

هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ

 

23- او خدای یگانه است كه هیچ معبودی سزاوار پرستش جز او نیست، او مالك و حكمفرمای منزه از هر عیب،
     آرامش‌ بخش دلها و امنیت ‌دهنده و مراقب همه، بی‌همتای مسلط بر همه،
     فرمانروای بدون اينکه كسی یارای مقاومت در برابر او را داشته باشد، شایسته بزرگواری و بزرگی ميباشد.
     خدا منزه و برتر از چیزهائی هست كه نسبت شریك در خداوندی به او می‌دهند.

 

هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاء الْحُسْنَى يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

 

24- او خدای یگانه است كه مبتكر و آفریننده همه جهان هستی از آغاز و از نیستی بوده و شكل‌دهنده و صورت‌گر‌شان هست،
     او نام‌های زیبائی دارد و هرچه در كهكشان‌های آسمانها و در زمین هست، در ستایش او در چرخش و گردشند    
4
     و او همان مسلط بر همه، حكمفرمای پرحكمت است

 
     
   

اين قسمت پاورقی است و قسمتی از قرآن نيست 

1- در شهر مدينه (يثرب) سه گروه يهودی زندگي مي‌كردند به نام «بني‌نضير»، «بني‌قريظه» و «بني‌فينقاع» كه اصلاً اهل حجاز نبودند ولي چون در كتاب ديني‌شان خوانده بودند كه پيامبري از آن سرزمين ظهور خواهد کرد، به آنجا كوچ كردند و در انتظار ظهورش بودند و پس از آمدن پيامبر به مدينه، با او پيمان عدم تعرض بستند، ولي در هر فرصتي، اين پيمان را شكسته و با كفار قريش و منافقان مدينه، بر عليه پيامبر و مسلمانان همدست مي‌شدند.

2- در تفسيرهاي مختلف شيعه و سني مي‌خوانيم كه منظور خويشاوندان پيامبر است كه از گرفتن زكات كه جزء اموال عمومي مسلمين است، ممنوع و محرومند ولي از غنائم، به مصلحت پيامبر به آنان نيز سهمي مي‌رسد - البته از همه بهتر خدا ميداند.

3- آن قوم بني‌قينقاع پيش از قوم بني‌نضير بناي دشمني با پيامبر و مسلمانان را گذاشته بودند كه از مدينه بيرون شدند.

4- همه موجودات از اتم گرفته تا كهكشان‌ها همه در فرمان او بگردشند. چرخش دانه‌هاي تسبيح دستي، نموداري از فرمانبري عالم هستي است.

 
   

برگشت

در آيه  25 سوره 57 (سوره حديد) خداوند ميفرمايد
 ما پيغمبرانمان را با آيات و دليل‌های روشن فرستاديم و با آنها كتاب وحی و وسيله سنجش (درست از نادرست) را نازل فرموديم تا
مردم جهان، برای برقراری عدالت و انصاف برپاخيزند
  
Home   | Farsi Translation | English Translation 
Copyright © 2010 QuranDrGilani.com All Rights Reserved.
Translated and maintained by Dr. Abdollah Gilani Email