Translation of the Holy Quran by Dr. Gilani

 

ترجمه دکتر گيلانی

نازل شده در مکه - شامل ۴۴ آيه

فقط خدا - فقط قرآن

سوره معارج - سوره  ٧۰

 

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 

به نام خدای بخشاينده هستی بر همه و بسيار مهربان برنيكان ذ

سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ

 

1- پرسش ‌كننده‌ای در باره وقوع عذابی که واقع ميشود پرسش کرد.     

 

لِّلْكَافِرينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ

 

2- اين آن نوع عذابی است كه مخصوص كافران است و امكان دفاع در برابر آنرا كسی ندارد.    

 

مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ

 

3- و آن عذاب از سوی خدا که همه راه های پيشرفت و صعود در اختيار اوست، می‌باشد.

 

تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ 

 

4- (که کارنامه اعمال همه را) فرشتگان و روح (الامین يعنی فرشته والای وحی، جبرئیل)
    در مدت زمانی كه معادل پنجاه هزار سال است، برای حسابرسی به سوی پیشگاه او (خداوند عادل) به درگاه او، به بالا می‌برند.  
1

 

فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا

 

5- با این ترتیب (ای پیامبر) تو صبری نیكو داشته باش (كه به حساب همه رسیدگی خواهد شد).

 

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا

 

6- آنها (كافران) وقوع آنرا خیلی دور می‌بینند،

 

وَنَرَاهُ قَرِيبًا

 

7- در حالی كه ما آنرا نزدیك می‌بینیم.

 

 يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاء كَالْمُهْلِ

 

8- آن روزی كه آسمان مانند مس گداخته می‌شود،

 

وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ

 

9- و كوهها مانند پشم حلاجی شده، خورد و متلاشی می‌شوند.

 

وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا

 

10- و هیچ دوستی سراغ دوست خود را نمی‌گیرد،

 

يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ

 

11- گرچه در معرض دید همدیگر قرار می‌گیرند (ولی هر گنهكاری گرفتار وضع خودش است و اعتنائی به دیگری ندارد بطوری كه حتی)
      گنهكار دلش می‌خواهد تا فرزندش را باج بدهد كه خودش را از عذاب رها كند.

 

وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ

 

12- و همچنین همسر و برادرش را،

 

وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْويهِ

 

13- و قبیله‌اش را كه در زندگی دنیا، طرفدار و پشتیبان او بودند،

 

وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ

 

14- و حتی اگر می‌توانست تمام مردم زمین را عوض دهد تا كه نجات بیابد.   

 

كَلَّا إِنَّهَا لَظَى

 

15- اما به هیچ‌وجه نجاتی نیست، زیرا شعله‌های آتش دوزخ او را فرا گرفته‌اند.

 

نَزَّاعَةً لِّلشَّوَى

 

16- آتشی كه پوست (تكبر را) از سرشان می‌كند.

 

تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّى

 

17- آتش دوزخ، كسانی را كه به فرمان خدا پشت كرده و از حق رویگردان بودند، به سوی خود جذب می‌كند و می‌خواند،

 

وَجَمَعَ فَأَوْعَى

 

18- و كسانی را كه مال دنیا را جمع و ذخیره كرده و مخفی می‌داشتند (تا در راه خدا انفاق نكنند) بسوی خود ميخواند.

 

إِنَّ الْإِنسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا

 

19- به طور كلی انسان كم صبر و كم طاقت آفریده شده،

 

 إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا

 

20- اگر رنجی به او برسد بی‌تابی (و داد و فریاد) می‌كند.

 

وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا

 

21- و هر گاه خیر و نعمت به او برسد، آنرا از دیگران دریغ می‌دارد.   

 

إِلَّا الْمُصَلِّينَ

 

22- مگر افراد نمازگذار (كه مكرر به یاد خدا هستند)،

 

الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ

 

23- آنها كه همواره بیاد خدا بوده و در نمازشان مداومت دارند (هر روز و شب نماز می‌خوانند، نه گهگاهی)،

 

وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ

 

24- و از مال و دارائی خود، سهم معينی (برای زكات و انفاق و صدقه) كنار می‌گذارند و می‌پردازند،

 

لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ

 

25- به گدائی تقاضا کننده و نیز به افراد بی‌بضاعت و آبرومند کمک ميکنند. 

 

وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ

 

26- و آنهائی كه حقانیت روز (رستاخیز يعنی زمان) رسیدگی به آئین و اعمال انسانها را تصدیق می‌كنند،

 

وَالَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ

 

27- و آنها كه از مجازات پروردگارشان بیمناكند.

 

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ

 

28- زیرا كه خود را از عذاب پروردگارشان مصون نمی‌بینند.

 

وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ

 

29- و آنهائی كه عفت‌شان را حفظ می‌كنند.

 

إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ

 

30- مگر با همسران خود و یا با زنانی كه (پس از جنگ و یا بیوه شدن و غیره) سرپرستی آنانرا بدست گرفته
     (و با آنان ازدواج كرده‌اند)، كه در این صورت هیچگونه سرزنش و ملامتی بر آنان وارد نیست.

 

فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاء ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ

 

31- و هر كس خارج از این حدود الهی، در پی رابطه‌ای باشد، چنین افرادی، متجاوز به حدود الهی محسوب می‌گردند

 

وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ

 

32-و آنها كه امانت‌ها و عهد و پیمان‌های خود را رعایت نموده و احترام می‌گذارند.

 

وَالَّذِينَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ

 

33- و آنها كه در مورد شهادت‌های خود، اقدام و قیام می‌نماید (از حق دفاع و برای حق قیام می‌كنند).

 

وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

 

34- و آنهائی كه مواظب نمازشان هستند (كه به وقت ادا كنند و در نماز حضور ذهن و تمركز داشته باشند)،  

 

أُوْلَئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ

 

35- چنین افرادی در باغ‌های بهشتی مورد احترام و كرم خداوند خواهند بود.

 

فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ

 

36- (ای پیامبر) این كافران كه اخیراً شتابان نزد تو می‌آیند چه‌شان هست؟

 

عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ

 

37- كه از راست و چپ دسته دسته می‌آیند.

 

أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ

 

38- آیا هر يک از آنها (با وجود اعمال زشت‌شان،) طمع ورود به بهشت پرنعمت را دارند؟

 

كَلَّا إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ

 

39- (خیال بیهوده دارند) و چنین نیست (كه با آن اعمال‌شان وارد بهشت بشوند)،
     ما آنها را از چیزی (پست یعنی از خاك و سپس از نطفه) آفریدیم كه آنها خودشان می‌دانند (با وجود این خیلی متكبر و مغرورند).

 

فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ

 

40- شما را به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌ها يادآوری ميکنم كه البته ما قادریم،    2

 

عَلَى أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ

 

41- كه به جای آنها مردمانی دیگر را كه از آنها بهترند، جایگزین نمائیم و هیچ قدرتی یارای جلوگیری اقدام ما را ندارد.

 

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ

 

42- (ای پیامبر،) از این رو اينها (كافران لجوج) را به حال خودشان واگذار تا سخنان پوچ شان را بگویند و سرگرم شوند
      تا به روز و زمانی كه به آنها وعده داده شده (روز رستاخیز)، برسند،

 

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ يُوفِضُونَ

 

43- روزی كه از قبرها شتابان بیرون آمده و انگار به سوی مقصدهائی، تند حركت می‌كنند.

 

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ

 

44- نگاهشان از پشیمانی و شرمسازی به زیر افتاده و ذلت وخواری سراپایشان را پوشانده است،
     آری این همان روزی است كه به آنها وعده داده می‌شد (و آنها آنرا انكار می‌كردند).

 
   

اين قسمت پاورقی است و قسمتی از قرآن نيست 

1- خدا همه جاست و به همه احاطه دارد. "بالا بردن" در اين آيه، به معناي احترام و رساندن و عرضه نمودن نامه‌ها اعمال به پيشگاه خداست. در دعا هم كه به بالا توجه مي‌كنيم و دست به آسمان دراز مي‌كنيم بدين معني نيست كه خدا فقط در آسمان است بلكه اين نوعی حال ستايش و احترام است.

2- هر جاي زمين، مشرقي و مغربي دارد و هر طلوعي و غروبي از جائي ديگر و به جائي ديگرست.

 
   

برگشت

در آيه  25 سوره 57 (سوره حديد) خداوند ميفرمايد
 ما پيغمبرانمان را با آيات و دليل‌های روشن فرستاديم و با آنها كتاب وحی و وسيله سنجش (درست از نادرست) را نازل فرموديم تا
مردم جهان، برای برقراری عدالت و انصاف برپاخيزند
  
Home   | Farsi Translation | English Translation 
Copyright © 2010 QuranDrGilani.com All Rights Reserved.
Translated and maintained by Dr. Abdollah Gilani Email